TOP STORIES TOP VIDEOS Αρθρογραφια Κοινωνία Μετεωρολογία και Κλίμα

“Sea-effect cloudiness” στη Μαύρη θάλασσα

Sea-effect cloudiness είναι ο όρος που περιγράφει τη δημιουργία εκτεταμένης νεφοκάλυψης πάνω από θαλάσσιες επιφάνειες όταν πολύ ψυχρές και ξηρές αέριες μάζες κινούνται πάνω από σημαντικά θερμότερη θάλασσα, χωρίς απαραίτητα να συνοδεύεται πάντα από υετό. Η νεφοκάλυψη που παρατηρείται σήμερα 17/1/2026  πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα και όχι πάνω από την ξηρά στα βόρεια τμήματα μετά την ψυχρή εισβολή, είναι ένα κλασικό και απολύτως αναμενόμενο φαινόμενο, με καθαρά φυσική εξήγηση. Μετά την κάθοδο πολύ ψυχρών ηπειρωτικών αερίων μαζών προς τη Μαύρη Θάλασσα, ο αέρας περνά πάνω από μια σημαντικά θερμότερη θαλάσσια επιφάνεια. Η θερμοκρασιακή διαφορά αέρα–θάλασσας (ΔΤ) είναι μεγάλη, συχνά >10–15°C.

Αυτό προκαλεί ισχυρή ροή θερμότητας και υγρασίας από τη θάλασσα προς τον αέρα, αστάθεια στο κατώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας και κάθετες κινήσεις και γρήγορο κορεσμό του αέρα. Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία εκτεταμένων θαλάσσιων νεφώσεων (κυρίως Stratocumulus και Cumulus, τοπικά και Cumulonimbus), οργανωμένων σε ζώνες ή «νεφικά πεδία» πάνω από τη θάλασσα.

Πάνω από την ξηρά στα βόρεια τμήματα συμβαίνει το αντίθετο καθώς το έδαφος είναι ψυχρό ή παγωμένο,δεν προσφέρει υγρασία, η κατώτερη ατμόσφαιρα παραμένει σταθερή , η ψυχρή εισβολή λειτουργεί “αποξηραντικά” και τα νέφη διαλύονται ή δεν σχηματίζονται καν μόλις ο αέρας βγει στη στεριά. Στα νότια στην περιοχή του Πόντου η κατάσταση αλλάζει . 

Το φαινόμενο ονομάζεται στη διεθνή ορολογία “Sea-effect cloudiness”  και, όταν υπάρχουν φαινόμενα, καλείται Sea-effect precipitation ή  Sea-effect snow . Ακριβώς το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται στις Μεγάλες Λίμνες των ΗΠΑ (lake-effect snow), στη Θάλασσα της Ιαπωνίας, στη Βόρεια Θάλασσα και βεβαίως συχνά στο Αιγαίο μετά από ψυχρές εισβολές. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται κυρίως στη μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ αέρα και θάλασσας, σε συνδυασμό με την παροχή υγρασίας και την αστάθεια που αυτή δημιουργεί. Δεν είναι σύστημα κακοκαιρίας, ούτε μέτωπο, ούτε χαμηλό· είναι τοπική, θερμοδυναμική απόκριση της ατμόσφαιρας στη θάλασσα. Με απλά λόγια : Η θάλασσα «δουλεύει» τον αέρα, η ξηρά τον σβήνει.

Κλιματολογία Μαύρης Θάλασσας – Ποντιακά Όρη

Η Μαύρη Θάλασσα με βάση τα παραπάνω φαίνεται να λειτουργεί τον χειμώνα ως θερμική δεξαμενή. Ακόμη και μέσα στον Ιανουάριο–Φεβρουάριο, η επιφανειακή θερμοκρασία της παραμένει συχνά 7–10°C, την ώρα που ψυχρές ηπειρωτικές μάζες από τη Ρωσία και τον Καύκασο κατεβάζουν τον αέρα κάτω από το μηδέν.  Ακριβώς νότια της ακτογραμμής υψώνονται απότομα τα Ποντιακά Όρη, ένας ισχυρός ορογραφικός φραγμός. Αυτός ο συνδυασμός , δηλαδή , η θερμή θάλασσα,ο πολύ ψυχρός αέρας, η έντονη υγρασία και η απότομη ανύψωση του ανάγλυφου δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για παρατεταμένες και εξαιρετικά πυκνές χιονοπτώσεις.

Πώς βίωσε τον χειμώνα στη Μαύρη Θάλασσα ο Οβίδιος

Ο Οβίδιος, εξόριστος από τη Ρώμη στην Τόμις (σημερινή Κωνστάντζα), περιγράφει τον χειμώνα της Μαύρης Θάλασσας ως μια σκληρή, σχεδόν εχθρική εμπειρία, τόσο φυσικά όσο και ψυχικά. Στα έργα της εξορίας του (Tristia, Epistulae ex Ponto), ο χειμώνας εμφανίζεται μακρύς και αδιάκοπος, χωρίς σαφή όρια ανάμεσα στις εποχές. Το ψύχος είναι έντονο και διαρκές, με ισχυρούς, παγωμένους ανέμους που διαπερνούν τα πάντα και συνεχείς χιονοπτώσεις. Η θάλασσα και ο Δούναβης παγώνουν, σε τέτοιο βαθμό ώστε άνθρωποι και ζώα να περπατούν πάνω στον πάγο—εικόνα αδιανόητη για έναν Ρωμαίο της Μεσογείου. Ο Οβίδιος τονίζει ότι δεν υπάρχει περίοδος απόψυξης ανάμεσα στις χιονοπτώσεις, οι άνεμοι προκαλούν καταστροφές και εντείνουν το αίσθημα ανασφάλειας, το περιβάλλον γίνεται εχθρικό για την ανθρώπινη ζωή και την καλλιέργεια, ακόμη και το καλοκαίρι παραμένει σύντομο και αδύναμο.

Πέρα από το κλίμα, ο χειμώνας για τον Οβίδιο λειτουργεί και ως σύμβολο απομόνωσης. Το ψύχος της φύσης αντανακλά το ψύχος της εξορίας, την απώλεια της Ρώμης και την αβεβαιότητα για το μέλλον. Η περιγραφή δεν είναι απλώς ποιητική υπερβολή· αποδίδει την εμπειρία ενός ανθρώπου που βρέθηκε ξαφνικά σε έναν κόσμο βαρβαρικό, ακραίο και ασύμβατο με ό,τι γνώριζε.

Γιατί Σαμψούντα και Τραπεζούντα «θάβονται» στο χιόνι

Πόλεις όπως η Σαμψούντα και η Τραπεζούντα βρίσκονται ακριβώς στο όριο θάλασσας–ορεινού όγκου. Όταν εγκαθίσταται βόρειο ή βορειοανατολικό ρεύμα οι θαλάσσιες νεφώσεις «φορτώνονται» συνεχώς με υγρασία, εγκλωβίζονται στα προσήνεμα των Ποντιακών Ορέων και μετατρέπονται σε οργανωμένο sea-effect snow, με διάρκεια ημερών . Δεν είναι σπάνιες χιονοστρώσεις με μεγαλύτερο του 1 μέτρου στα ορεινά, αποκλεισμοί χωριών με ιστορικά επεισόδια με χιόνι ακόμη και στην παραλία. Ουσιαστικά κλιματολογικά, τα Ποντιακά Όρη συγκαταλέγονται στις πιο χιονόπληκτες περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου.

Οι έντονοι αυτοί χιονιάδες έχουν αφήσει βαθύ αποτύπωμα στη λαϊκή μνήμη. Στην ποντιακή παράδοση συναντάμε αναφορές σε «λευκό χειμώνα» που «σκεπάζει τα πάντα και σωπαίνει η γη» δοξασίες ότι ο βαρύς χιονιάς είναι «δοκιμασία» ή «κάθαρση» ,αφηγήσεις για χιόνια που «δεν λιώνουν πριν αλλάξει ο άνεμος», κάτι που περιγράφει με ακρίβεια την εξάρτηση από τη διεύθυνση ροής . Σε ορισμένα χωριά υπήρχε η πεποίθηση ότι: αν η θάλασσα «καπνίζει» και το βουνό ασπρίζει, ο χειμώνας δεν τελείωσε. Μια φράση που, μετεωρολογικά, περιγράφει άψογα το sea-effect φαινόμενο. Στην προφορική παράδοση και τις προσωπικές αφηγήσεις των Ποντίων για καταστάσεις παγετού, χιονιού και δύσκολου χειμώνα, συχνά λέγονται εκφράσεις όπως: «…πάγαν τα βουνά λευκόν σαν το μαλλί της προβατίνας»   «…ο χειμώνας έφερε τον άνεμο και την παγωνιά στην πόλη» 

Στη Μαύρη Θάλασσα το χιόνι δεν ήταν ποτέ απλή εικόνα. Δεν ήταν εποχικό στολίδι ούτε ρομαντική ανάμνηση. Ήταν χρόνος. Χρόνος που περνούσε αργά, βαρύς, όπως τον περιέγραφε ο εξόριστος Οβίδιος στη Κωνστάντζα της Ρουμανίας . Παράλληλα ο χειμώνας και στα Ποντιακά Όρη ήταν βαρύς , όταν οι δρόμοι έκλειναν και τα χωριά έμεναν μόνα με τη σιωπή. Οι στίχοι “Τα μαλλιά μ’ άσπρα χιόνια… πώς εδέβανε τα χρόνια» δεν χρησιμοποιούν το χιόνι ως μεταφορά. Το χιόνι υπάρχει πραγματικά να σκεπάζει τις πλαγιές, να κρατά τις στράτες κλειστές, να καθηλώνει τον άνθρωπο μέσα στο σπίτι και να τον αφήνει να μετρά τον χρόνο με τις απώλειες και τις αντοχές του…

Please accept YouTube cookies to play this video. By accepting you will be accessing content from YouTube, a service provided by an external third party.

YouTube privacy policy

If you accept this notice, your choice will be saved and the page will refresh.

Θεόδωρος Ν. Κολυδάς
Διευθυντής Τομέα Υδρομετεωρολογίας και Φυσικών Καταστροφών εργαστηρίου Assist Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης – Mετεωρολόγος Star Channel – Πρώην Διευθυντής Εθνικού Μετεωρολογικού Κέντρου ΕΜΥ – Μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της Έδρας UNESCO Con-E-Ect

Visited 181 times, 1 visit(s) today

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *