Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Η αρχική έμπνευσή της ανήκει στον Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό. Η εισήγησή του έφτασε με επιστολή στα χέρια του ποιητή και μελετητή της ποίησης Κώστα Στεργιόπουλου, προέδρου τότε της Εταιρείας Συγγραφέων. Η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό της πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους. Η πρώτη Ημέρα Ποίησης γιορτάστηκε το 1998 . Την επόμενη χρονιά ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, όπως η 21η Ιουνίου είναι Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Τυνήσιοι και άλλοι πρέσβεις από χώρες της Μεσογείου υποστήριξαν την εισήγηση και η ελληνική πρόταση υπερψηφίστηκε.
Για την ημέρα αυτή αφιερώνουμε το ποίημα της Κατερίνας Κολυδά με τίτλο “Καιρός Ναυαγοσώστης” .
Στα «κύματα» των δειλινών,
«Τα δημιουργήματα της φαντασίας μας,
ουδέποτε ποίησαν την ζωή μας . . .»
έσυρε το σώμα της πάνω σε ξέρα του ωκεανού
Και τώρα, υπερήφανη πια σε κοιτά
με τα κιάλια της νόησης και της διανόησης
και σε παροτρύνει να παραμείνεις «βοηθός»!
Πως αλλιώς θα πορευτείς μαζί της ?
Πώς θα απαντήσεις στο «γιατί» του αθέατου εραστή της?
Στα «πώς», τα «ποια», τα «ποτέ πια», τα «παντοτινά»?
Τα κύματά τους υπήρξανε ακραία, αληθινά !
Μες τα δειλινά, φέρουν ακόμα την αρχαία εκείνη ομορφιά . . .
Εικόνων κι ήχων από μακριά . . .σαν τα αποψινά τα θαύματα!