TOP STORIES TOP VIDEOS Αρθρογραφια Περιβάλλον & Ενέργεια

Στη Νορβηγία ιδιαίτερα λαμπρή βολίδα “έκανε τη νύχτα μέρα” στις 19 Νοεμβρίου 2022

Ένα εντυπωσιακά λαμπρό μετέωρο (συγκεκριμένα μια βολίδα) συνελήφθη απο τις κάμερες στον ουρανό πάνω από το νησί Svalbard στη Νορβηγία το βράδυ του Σαββάτου 19 Νοεμβρίου 2022. Το μετέωρο  που  αποκαλείται βολίδα (bolide), λόγω της ιδιαίτερα έντονης φωτεινότητάς του, ήταν ορατό σε μεγάλο μέρος της νότιας Νορβηγίας. Για τον γήινο παρατηρητή, τα μετέωρα που πέφτουν στη γή τις πρώτες πρωινές ώρες έχουν τις μεγαλύτερες ταχύτητες και είναι πιο δύσκολο να τα δούμε,  ενώ τις πρώτες βραδινές τις μικρότερες. Αυτό συμβαίνει γιατί τις πρώτες πρωινές ώρες προστίθεται η ταχύτητα περιφοράς της Γης στην ταχύτητα των μετεώρων, ενώ τις πρώτες  βραδινές αφαιρείται.

Please accept YouTube cookies to play this video. By accepting you will be accessing content from YouTube, a service provided by an external third party.

YouTube privacy policy

If you accept this notice, your choice will be saved and the page will refresh.

Η πύρινη σφαίρα, που προκλήθηκε από την καύση του μετεωρίτη στην ατμόσφαιρα, έκανε τους Νορβηγούς να ανησυχήσουν και καλέσουν την αστυνομία. Σύμφωνα με την καθησυχαστική ανακοίνωση από το Νορβηγικό Μετεωρολογικό Ινστιτούτο, ο μετεωρίτης ανήκει σε μια ετήσια βροχή που ονομάζεται “Βόρειες Ταυρίδες” (Northern Taurids).  Η βολίδα είναι το μετέωρο του οποίου η λαμπρότητα φτάνει ή ξεπερνά αυτή των λαμπρότερων πλανητών. Θεωρώντας λοιπόν ότι ο λαμπρότερος πλανήτης, η Αφροδίτη, στην λαμπρότερη φάση της έχει μέγεθος -4,7, μπορούμε να πούμε ότι βολίδες είναι τα μετέωρα για τα οποία m ≤ – 4,7. Ανάλογο φαινόμενο είχε παρουσιαστεί και πριν 2 χρόνια, περίπου τέτοια εποχή.

ΟΙ ΜΕΤΕΩΡΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ  

Μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα Ευρωπαίοι μελετητές συνειδητοποίησαν ότι οι μύθοι & οι δοξασίες που αναφέρονταν στα μετέωρα & στους μετεωρίτες προϋπήρχαν των γνωστών αρχαίων πολιτισμών και αναφέρονταν ήδη από την εποχή των πρωτόγονων ανθρώπων. Αρχαίοι πολιτισμοί χρησιμοποιούσαν στην Αμερική εδώ και πάνω από δέκα χιλιάδες χρόνια το μετεωριτικό μέταλλο για την δημιουργία εργαλείων και όπλων. Ο ερχομός τους στην γη αποτελούσε πολλές φορές αφορμή και λειτουργούσε ως προάγγελος των γεγονότων που αυτοκράτορες, βασιλείς, στρατηγοί & θρησκευτικοί ηγέτες σκόπευαν να επιβάλλουν, σημαδεύοντας την ιστορία των λαών τους. Τι πιο εντυπωσιακό άλλωστε από μία εξαιρετικά φωτεινή βολίδα σε κάθοδο, με ταχύτητα που ξεπερνά τα 40χλμ. το δευτερόλεπτο, που συνοδεύονταν πάντοτε από ηχητικά φαινόμενα που ξεπερνούσαν κατά πολύ το φράγμα του ήχου και γινόταν αντιληπτά από πολύ μεγάλες αποστάσεις – περισσότερο από 250χλμ.– προκαλώντας τον φόβο, το θαυμασμό και δημιουργώντας την εντύπωση ότι επρόκειτο για οιωνούς που δίνονταν στους ανθρώπους και είχαν θεϊκή προέλευση.

Στην Αρχαία Ελλάδα είχαν την ονομασία κεραύνιοι λίθοι, διότι οι Έλληνες πίστευαν ότι οι λίθοι αυτοί έπεφταν στη γη υπό την μορφή κεραυνών. Αργότερα ο Πλίνιος τους αναφέρει σαν Lapis Fulminis, και σημειώνει πως οι λίθοι αυτοί κατά την πτώση τους, έσχιζαν δένδρα και βράχους, και φόνευαν ανθρώπους και ζώα. Στην λαϊκή γλώσσα είχαν την ονομασία «αστροπελέκια» ή «σπεκλάρια» (περισσότερα εδώ) . Στην κατηγορία των κεραύνιων λίθων, κατατάσσεται και ο όρος «βαίτυλοι». Οι βαίτυλοι είχαν σχήμα τσεκουριού, κώνου ή παραλληλεπιπέδου, και ήταν αντικείμενο στην «λιθολατρεία», κυρίως στους σημιτικούς λαούς. Ο Αισχύλος αναφέρει στον Προμηθέα Δεσμώτη, ότι κάθε φορά που ο Δίας εκνευρίζονταν με τους ανθρώπους, εξαπέλυε βροχή από πέτρες κάτω στην γη. Σύμφωνα με τον Ρωμαίο επικό ποιητή Βιργίλιο στην Αινειάδα περιγράφεται μία πύρινη βολίδα που αποτέλεσε μήνυμα από τους θεούς για την επικείμενη πτώση της Τροίας.

Κατά την αρχαιότητα οι άνθρωποι παρομοίαζαν βολίδες και μετέωρα στην Μέση Ανατολή με διάφορα ζώα, όπως λιοντάρια, σκύλους και τσακάλια, στην αρχαία Ελλάδα με γίδες, στις γερμανικές φυλές περιγράφονται ως φίδια και δράκοντες ή ακόμα μπορούσαν να πάρουν και την μορφή ζωόμορφων δαιμόνων. Στην Μεσοποταμία ο Βjorkman αναφέρει ότι δεν έχουν βρεθεί ως τώρα αποδείξεις πως οι μετεωρίτες θεωρούνταν ως ιδιαίτερης αξίας αντικείμενα, άλλωστε οι Μεσοποτάμιοι δεν είχαν αναγνωρίσει καμία άμεση σχέση μεταξύ των μετεώρων & των μετεωριτών. Τέλος στον ιερό ναό στους Δελφούς ο Ρωμαίος Παυσανίας γύρω στο 180 Μ.Χ. περιγράφει τον Ομφαλό που βρίσκονταν εκεί ως μία πέτρα μεσαίου μεγέθους, την οποία επάλειφαν με λάδι σε καθημερινή βάση και κατά την διάρκεια εορτών καλύπτονταν με μάλλινο περίβλημα. Σύμφωνα με τον μύθο που αναφερόταν στην τοποθεσία των Δελφών, ο Κρόνος είχε καταβροχθίσει και τους τέσσερις υιούς που του γέννησε η Ρέα (Κυβέλη) για να μην του πάρουν την εξουσία. Αλλά όταν γέννησε τον Δία του έδωσε να καταπιεί μία πέτρα αντί για το νεογέννητο βρέφος, προστατεύοντας έτσι το παιδί της.

0Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *