1952-Όταν “εξηπατήθησαν 20.000 υποψήφιοι μετανάσται”

Υπάρχουν και άλλοι “καιροί” του τόπου μας που αξίζει να θυμηθούμε και να διδαχθούμε ίσως από γεγονότα του παρελθόντος. Ήταν τότε που η πατρίδα μας προσπαθούσε να συνέλθει από την κατοχή και τον εμφύλιο, ενώ η φτώχεια που επικρατούσε και οι ελάχιστες δουλειές, έκαναν όλο και πιο επιτακτική την ανάγκη των νέων Ελλήνων για φυγή προς το εξωτερικό.

Ψάχνοντας τα αρχεία της εφημερίδας Εμπρός του 1952 για ένα θέμα καύσωνα ,  διάβασα ένα άρθρο που αναφερόταν στις δράσεις της τότε Διακυβερνητικής Επιτροπής Μετανάστευσης εξ Ευρώπης (ΔΕΜΕ), που  ιδρύθηκε στις Βρυξέλλες το 1951 και το γραφείο της Αθήνας άνοιξε το 1952.  Τότε, λοιπόν, σε συμφωνία, κυρίως, με υπερατλαντικές χώρες, ξεκίνησαν οι διαδικασίες μετανάστευσης και η κάθε χώρα έθετε τα δικά της κριτήρια για τα προσόντα των μεταναστών που θα δεχόταν, προκειμένου όχι μόνο να μεταναστεύσουν αλλά και να γίνουν μόνιμοι κάτοικοι της χώρας – διαθέτοντας όλα τα δικαιώματα ενός πολίτη. Αυτή, άλλωστε, ήταν και η βασική διαφορά των προγραμμάτων μετανάστευσης της τότε ΔΕΜΕ, σε αντίθεση με αυτά της Γερμανίας και του Βελγίου, τα οποία δεν έγιναν από τον συγκεκριμένο οργανισμό και στις χώρες αυτές οι Έλληνες είχαν διαφορετική αντιμετώπιση.

Στο άρθρο της εφημερίδας “Εμπρός” της 28ης Ιουνίου 1952 περιγράφεται χαρακτηριστικά το κλιμα της εποχής εκείνης για τους συμπολίτες μας που αγωνιούσαν και έλπιζαν για καλύτερες μέρες σε άλλους τόπους και πιστεύω ότι περιέχει πολλές διδαχές για τις σημερινές γενιές .

Όσοι έφυγαν πριν από το 1952 αντιμετώπισαν μία εντελώς διαφορετική κατάσταση. Για την Αυστραλία έφυγαν κυρίως ναυτικοί ή άνθρωποι που προσπάθησαν να εργαστούν στη δημιουργία σιδηροδρόμων. Έμπαιναν, λοιπόν, παράνομα στη χώρα και σιγά-σιγά προσπαθούσαν να πάρουν τα απαραίτητα χαρτιά. Η οργανωμένη υποδοχή μεταναστών στην Αυστραλία ξεκίνησε το 1952, ενώ στην Αμερική είχε ξεκινήσει κιόλας από το 1905 ! Προϋποθέσεις ήταν η ηλικία, καθώς και το κατά πόσο θα μπορούσαν να προσαρμοστούν οι Έλληνες στη νέα “πατρίδα”.

Related image

Άλλοι με το «Ορίων», το «Κυρήνεια», ή το «Βρετανίς» και άλλοι με το «Flaminia», το «Αυστραλίς», το «Ελληνίς» μα, κυρίως, με το «Πατρίς», διέσχισαν τη Μεσόγειο, το κανάλι του Σουέζ, την Ερυθρά Θάλασσα, τον Ινδικό και μετά τον Νότιο Ωκεανό, για να φτάσουν στη «Γη της Επαγγελίας», Την Αυστραλία . Άλλοι με άλλα πλοία για την Αμερική, αλλά με το ίδιο πάντα ΟΝΕΙΡΟ και ΕΛΠΙΔΑ .

ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *